Protokół to po prostu zestaw reguł. Zwykle producent informuje, że jego produkt jest zgodny z określonym protokołem. Oznacza to, że działanie tego produktu jest zgodne z zestawem opublikowanych reguł. Niektóre organizacje normalizacyjne sygnują swoje standardy zagadkowymi skrótami lub używają dziwnych konwencji numeracji, ale to nie powinno nikogo onieśmielać.
Rodzina protokołów 802.3 to po prostu zestaw reguł opisujących sieć Ethernet, a TCP/IP to zestaw reguł dla Internetu.
Zrozumienie funkcjonowania protokołów nie jest rzeczą niemożliwą i nie trzeba się tego obawiać. Po drodze stała się rzecz bardzo ciekawa. Wiele firm nauczyło się współpracować ze sobą, nawet bez stuprocentowej zgodności z niewygodnym siedmiowarstwowym modelem ISO OSI. Kiedy producenci nauczyli się opracowywać elementy dla struktur systemów otwartych, zobaczyli, że względnie łatwo mogą tworzyć produkty dla swoich systemów. Wówczas firmy bardziej agresywne jak Microsoft, Performace Technology, czy Artisoft, opracowały oprogramowanie, umożliwiające sieciowym systemom operacyjnym tych firm współpracę z popularnym systemem NetWare Novella.
Odwrót od “zamkniÄ™tego” znaczenia sÅ‚owa Connectivity nie byÅ‚ Å‚atwy. Wiele firm, instytucji, a nawet rzÄ…dów wykonaÅ‚o tysiÄ…ce niewielkich kroków, aby wreszcie stworzyć pojÄ™cie systemu “otwartego”. W roku 1977 MiÄ™dzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (International Standards Organization – ISO) powoÅ‚aÅ‚o podkomisjÄ™, której zadaniem byÅ‚o zdefiniowanie standardów dla produktów używanych do Å‚Ä…czenia heterogenicznych systemów komputerowych.
Standardy te stworzyÅ‚y sÅ‚awny (lub niesÅ‚awny) siedmiowarstwowy model sieci, o którym być może część Czytelników już sÅ‚yszaÅ‚a. Ci, którzy nie sÅ‚yszeli, nie powinni siÄ™ martwić. PosÅ‚ugujÄ…c sie nadal metaforÄ…, można by powiedzieć, że odgÅ‚os kroków pierwszych Å›miertelników w tym raju daÅ‚ siÄ™ usÅ‚yszeć w roku 1987, kiedy firmy takie, jak AT&T, Digital Equipment Corp. i inne zaczęły mówić o wprowadzeniu na rynek produktów zgodnych z pewnymi częściami specyfikacji ISO dla WspółdziaÅ‚ania Systemów Otwartych (Open Systems Interconnection – OSI).
Obecnie batalia o otwartość zmieniÅ‚a profil. SpoÅ‚eczność użytkowników Linuksa krytykuje “zamkniÄ™te” produkty Microsoft dla Windows, które jednak sÄ… znacznie bardziej otwarte niż stare systemy IBM, Digitala, Unisysa, czy innych. Najniższe poziomy modelu systemu otwartego sÄ… rzeczywiÅ›cie szeroko otwarte z uwagi na szereg opracowanych protokołów i standardów. Bitwa toczy siÄ™ na wyższych poziomach.
W tej książce bÄ™dÄ… mogli znaleźć dużo wiÄ™cej niż tylko wzmiankÄ™ o modelu siedmiowarstwowym, ale nie wypada teraz o nim nie wspomnieć. Model otwarty zrobiÅ‚ wiele, aby urzeczywistnić praktyczne i powszechne zastosowanie sieci komputerowych – choć w sposób nie do koÅ„ca zgodny z jego pierwotnÄ… ideÄ….
Åšwiat ze specyfikacjami otwartych systemów sieciowych – inaczej protokoÅ‚ami, jest czymÅ›, co można porównać do raju, w którym obowiÄ…zujÄ… reguÅ‚y umożliwiajÄ…ce harmonijnÄ… współpracÄ™ wszystkich produktów, ponieważ sÄ… one zgodne z powszechnymi standardami okreÅ›lajÄ…cymi współdziaÅ‚anie.
Autor zwykÅ‚ rozpoczynać wykÅ‚ady dla użytkowników pecetów i menedżerów stwierdzeniem “Connectivity is dead!” (DoÅ‚Ä…czalność nie żyje! – niezbyt dobrze brzmiÄ…cy w jÄ™zyku polskim termin “doÅ‚Ä…czalność” oznacza po prostu możliwość Å‚Ä…czenia ze sobÄ… różnych urzÄ…dzeÅ„ w celu komunikacji i współużytkowania zasobów – przyp. tÅ‚um.). SÅ‚yszÄ…c te sÅ‚owa od redaktora dziaÅ‚u sieciowego PC Magazine publiczność z reguÅ‚y wpadaÅ‚a w konsternacjÄ™. Ale wypowiadajÄ…c je, Autor miaÅ‚ na myÅ›li sÅ‚owo Connectivity przez duże C. Takim wÅ‚aÅ›nie terminem firma IBM okreÅ›laÅ‚a metodÄ™ Å‚Ä…czenia komputerów, która “Å‚apaÅ‚a” użytkowników w firmowÄ…, zamkniÄ™tÄ… sieć IBM. PodÅ‚Ä…czenie siÄ™ do niej z wykorzystaniem okablowania, sygnalizacji i oprogramowania dostarczonego przez “Big Blue” (w swobodnym tÅ‚umaczeniu “BÅ‚Ä™kitny Olbrzym” – potoczne okreÅ›lenie firmy IBM pochodzÄ…ce od koloru firmowego – przyp. tÅ‚um.) powodowaÅ‚o trudnoÅ›ci w integracji z produktami innych producentów.
Taki model sieci rzeczywiście jest martwy. Nowy świat systemów sieciowych,
w którym słowo connectivity pisze się przez małe c, pozwala na łączenie ze sobą systemów komputerowych pochodzących od różnych producentów. Dzisiaj zakupów sprzętu dokonuje się na podstawie ich możliwości, ceny, serwisu i dostępności, mając świadomość, że zakupiony sprzęt i oprogramowanie będzie ze sobą współpracowało.
Nie każdy członek społeczeństwa musi posiadać prezentowaną w tym poście wiedzy, która pozwala projektować i instalować systemy sieciowe oraz nimi zarządzać. Ale
w każdej firmie, czy grupie roboczej musi być ktoś, kto taką wiedzę jednak posiada, aby cała organizacja mogła działać efektywnie. Sto lat temu organizacje handlowe transportowały towary wozami ciągniętymi przez zwierzęta pociągowe i polegały
w tym zakresie na sile zaprzęgów, umiejętnościach woźniców i kowali. Pięćdziesiąt lat temu handel wykorzystywał pociągi i ciężarówki, a także umiejętności kierowców i mechaników. Dzisiaj handel i wszelka działalność gospodarcza w coraz większej mierze zależy od komputerów, systemów komunikacyjnych i umiejętności profesjonalistów, którzy projektują te systemy, instalują je i obsługują.
NadeszÅ‚a odpowiednia pora, aby dowiedzieć siÄ™ wiÄ™cej o komputerowych systemach Å‚Ä…cznoÅ›ci. Czytelnicy, którzy zdobyli już nieco praktycznej wiedzy, być może – wskakujÄ…c od razu na gÅ‚Ä™bokÄ… wodÄ™ znajdÄ… w tej książce informacje, które wypeÅ‚niÄ… ewentualne luki lub przypomnÄ… sobie to, co umknęło z pamiÄ™ci.
